امام جواد(ع)؛ تجسم علم الهی و مظهر جود و سخاوت

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز آذربایجان غربی، بحث از زندگى شخصیت‌هاى بزرگ و برجسته تاریخ، مخصوصا بزرگانى مانند پیامبران و امامان معصوم(ع) که فاصله بسیارى زیادى با ما دارند، کارى ساده و بدون زحمت نیست، از این رو کشف حقیقت و رسیدن به حقایق ماجراهاى زندگى آنان، با توجه به سختى کار، بسیار مشکل است، خدمت به مردم و رفع نیازهاى آنان در متن زندگى امامان معصوم(‏ع) قرار دارد. امام جواد علیه السلام نیز در این عرصه پیشتاز بود.

یکی از ملکات نفسانی که فقط در طبقه ممتازه بشری یافت می‌شود ایثار است. یعنی در بخشش و کرم دیگری را بر خود مقدم داشتن، و در ضرورت زندگی دیگری را بر گزیدن و غذای خود به دیگران دادن و آب خود به تشنه دیگران آشامانیدن و لباس خود به برهنه دیگران پوشانیدن است.

این دو واژه که در مقابل «بخل» است، غالبا در یک معنى استعمال مى‏شود، ولى گاهی از بعضى کلمات استفاده مى‏شود که «جود» مرحله بالا‌تر از «سخاوت» است، زیرا درتعریف «جود» گفته‌‏اند: "بخشش بدون درخواست است که در عین حال، بخشش خود راکوچک بشمارد.» ‌گاه گفته‏اند: «جود، خوشحال شدن از درخواست مردم و شاد گشتن به هنگام بخشش است."

بعضى نیز گفته‏ اند: «جود بخششى است که مال را، مال خدا بشمرد و سائل رابنده خدا بداند و خودش را در این میان واسطه ببیند»، در حالى که "سخاوت" معنى وسیع‏ترى دارد و هرگونه بذل و بخشش را شامل مى‏شود.

حضرت امام محمد تقى(ع) دهم ماه رجب سال 195هجری قمری در مدینه منوره چشم به جهان گشود.

امروز میلاد امامی را جشن می گیریم که در جود و بخش بسیار والا هستند و تا جایی رسیدند که به ایشان لقب جواد دادند، نهمین پیشواى ما را به خاطر دست بخشنده و گستردگی جود و کرم، «جواد» مى‏ خوانند. امام جواد علیه‌السلام‌ وقتی خبر بیماری کسی را می‌شنید، به عیادتش می‌شتافت و از او دلجویی می‌کرد.

غذای امام جواد علیه السلام همانند جد بزرگوارش امیرمؤمنان علیه السلام خیلی ساده و به دور از تشریفات بود. ایشان همانند فقیران جامعه غذا می‌خورد و با دیگران هم غذا می‌شد. در بسیارى از احادیث آمده است که آن‏حضرت از آنچه دردرون ضمایر مردم مى‏گذشته و یا رویدادهایى که در آینده براى آنها پیش‏ مى‏آمده، مطّلع بوده و از آنها خبر مى‏داده است.

خدمت به مردم و رفع نیازهاى آنان در متن زندگى امامان معصوم ‏علیهم السلام قرار دارد. امام جواد علیه السلام نیز در این عرصه پیشتاز بود، امام جوادعلیه السلام در کمک رسانى به محرومان و درماندگان ‌‌نهایت تلاش خود را به عمل مى‏آورد و تا حدّ امکان به آنان کمک مى‏‌کرد.

آن بزرگوار می‌فرمود: "ثَلاثٌ یُبَلِّغْنَ بِالْعَبدِ رِضْوانَ اللَّهِ کَثْرَةُ الاسْتِغْفارِ وَ خَفْضُ الْجانِبِ وَ کَثْرَةُ الصَّدَقَةِ" انسان با داشتن سه خصلت پسندیده می‌‏تواند به مقام رضوان و خشنودى الهى برسد: زیاد طلب آمرزش کردن، نرمخوئى و مدارا با مردم و زیاد صدقه دادن.