آنچه بیشتر از بوی غذا به مشام میرسد، عطر خوش باور مردم شهر و روستاست؛ باوری که سالهاست در دل خانوادهها نسل به نسل چرخیده و در مناسبتهای دینی و مذهبی، خودش را در قالب آیینهایی ساده، اما ماندگار نشان میدهد.
به گزارش خبرگزاری صداوسیمای گلستان، در گلستان، حلیمپزان در ماه های محرم و صفر یکی از همین سنتهای قدیمی و دلنشین است؛ رسمی که در روزهای خاص مذهبی، مردم را دور یک دیگ جمع میکند تا در کنار پختن غذایی ساده، سهمی از نذر، همدلی و محبت را میان یکدیگر تقسیم کنند.
از نخستین ساعات روز، دیگها برپا میشوند و شعلههای آتش آرامآرام زیر آنها جان میگیرند. گندم و گوشت و دیگر مواد اولیه در دیگهای بزرگ ریخته میشود و ساعتها همزدن و پختن، حلیم را به غذایی تبدیل میکند که طعم آن تنها حاصل ترکیب مواد نیست؛ طعم مشارکت و نذر مردمی را نیز با خود دارد.
شاید راز ماندگاری این سنت در همین سادگی باشد؛ اینکه مردم برای برپا ماندن یک آیین، تنها به یک دیگ، چند شعله آتش و دلهایی آماده برای بخشیدن نیاز دارند.
حلیمپزان در گلستان فقط پختن یک غذای سنتی نیست؛ روایت زندهای از باور، نذر، همسایگی و مهربانی است؛ روایتی که هنوز در کوچهها و محلههای شهر و روستا جریان دارد و دیگهایش همچنان با شعلههای عشق میجوشند.