حمید حسینیان، شاعر، درباره کودکان مدرسه میناب که در جنایت آمریکایی - صهیونیستی به شهادت رسیدند، شعری سروده است.
به گزارش خبرگزاری صداوسیما، حمید حسینیان، شاعر، درباره کودکان مدرسه میناب که در جنایت آمریکایی - صهیونیستی به شهادت رسیدند و لزوم پایداری و مقاومت ملت ایران در برابر ستمگران، شعری سروده است.
صبحِ سرود مدرسه، خونین شد
سرخطِ هر خبر، غمِ میناب است
بر میزهای تکّه شده، «ایران»
انشای چند دفترِ بیتاب است
از کیف خویش، لقمهی موشک را
انداخت در حیاطِ پرستوها
این بود رسمِ تازهی آزادی
صلحش پیام تیرهی مرداب است
ترسیده باغت از دو سه تا غنچه
ای مرگ کسب و کارِ تبرهایت!
جز خون نبوده متنِ خبرهایت
جغرافیای شوم تو قصّاب است
ما تشنهایم جرعهی ایمان را
بردار از میانهی ما نان را
کی دستهای ملتمسات بودیم؟
کی گفته است نام تو ارباب است؟
انگشت ما کجا ورقِ بیعت؟
زانوی ما و سجده پیِ ذلّت؟
ای گوشهای کر شده از خفّت!
چشمانتان دوباره چرا خواب است؟
مُشتی دلار وسوسهات کردند
آتش بیارِ مخمصهات کردند
ای سفرهدارِ هاویهی ابلیس!
پایانِ روزگار تو جذّاب است
نان حلال و آب حلال، ای دوست!
فرقِ وطنفروش و وطنخواه است
ای خلق! چارهی وطن این راه است:
امروز وقت کُشتنِ کذّاب است
گیجاند از شکار تو کرکسها
ای طعمهی همیشهی ناکَسها!
سردارها اگرچه سفر کردند
پرچم به دوشِ غیرت اصحاب است
عُمری خلیج فارس نوشتیمَت
هم تا ابد مبارکِ این نامی
دور از تو باد خنجرِ هر خامی
خورشید را زلالِ تو محراب است
مردم! سکوت عادت کوفیهاست
گاهِ «فَیا سُیوفَ خُذینی»هاست
تا سنگر شما کفِ میدان است
مرگِ وطن، برای ستم خواب است
از جان خویشتن سپر آوردید
جان از تنِ ستم به در آوردید
دیوارهای فتنه ترک خوردند
تکبیرهایتان همه سیلاب است