اینجا کربلا؛ به وقت عاشقی

به گزارش گروه  فرهنگی خبرگزاری صداوسیما مرکز زنجان ؛کاروانی در راه است گویی این کاروان غافله عشاقی است که به شوق معشوق وادی عشق را پشت سر گذاشته و از فراق یار سینه چاک کرده و مرثیه سر داده اند.

صدای آميخته از زنگ شتران خسته،، ناله كودكان يتيم، مويه زنان داغديده دل صحرا را می خراشد و این دشت بلا سال هاست به این صدا آشناست هر سال که اربعین می آید کاروان آرام آرام مسیر عشق را یه امید وصال طی می کند.

 

 

بعد از یک اربعین فراق قافله غم به کربلا رسیده است در این کاروان خواهری از همه بی قرار‌تر است شوق وصال یار آرام و قرارش را گرفته تن رنجورش را ازمرکب به زیر می کشد نفس هایش به شماره افتاده و بوی عطر برادر بی تابش کرده کشان کشان خودرا بر سرمزاری می رساند که که خورشید در آن آرمیده است.

 

 

سلام بر خورشیدی که سرش به نیزه رفت سلام بر آفتابی که غروب نمی شناسد سلام بر آرامش زینب سلام بر محاسن خضاب شده ،سلام بر چهره به خاک و خون آلوده ،سلام بر گلوی که نشان بوسه مادر دارد آری مادر.

ای برادر زینب و ای مرحم دل شکسته ام روزی را می بینم که شیعیانت خاک تربتت را سرمه چشمانشان می کنند ومی شنوم صدای قلبهای را که برای یک زیارت اربعین در کنار حرمت ،می طپند.

در آن غروب خون آلود، هنگامی که خنجر شقاوت‌ها و نامردی ها، گلوی آخرین مبارز را برید، آن گاه که زنان و فرزندان داغدیده در میان رقص شعله‌های آتش خیمه های‎شان، به سوگ مردان در خون غلتیده خود نشسته بودند زینب بود آری زینب، این ستون پابرجای کاروان اسرا، همه چیز را به گونه‌ای دیگر رقم زد .

سخنان آتشین زینب جویبار خونی را که در غریبانه‌ترین حالت ممکن بر زمین جاری شده بود، در اربعین حسینی ا به قیانوسی از عشق و ارادت شیعیان مبدل کرد.

 

 

منشأ اربعین چیست؟

نخستین سوگواران حسین (ع) در اربعین سالار شهیدان، در وادی عشق کربلا گرد هم آمدند وبه یادش هم ناله شدند تا شیعیانش نیز همچون آنان دل در گرو اربعین بندند و موج موج درپی حقیقتی که از جوشش خون مولایشان در این دشت غم آشکار شده سرازیر شوند تربتش را سرمه چشمانشان کنند و حرمش را همچون قبلگاه عشق طواف نمایند.

اولین زائر امام حسین در روز اربعین!

جابر بن عبدالله انصاری را نخستین کسی میدانند که شرافت کسب این عنوان را پیدا نموده است؛ چون او کسی است که به قصد زیارت قبر سالار شهیدان، أباعبدالله الحسین علیه‌السلام، با توجه به کهولت سنی خود و با در نظر گرفتن شرایط بسیار سخت سیاسی روز، از مدینه به کربلا آمد؛ چنان که بسیاری از بزرگان به این مطلب تصریح کرده اند.

همچنین شیخ ابوجعفر محمد بن ابی‌القاسم محمد بن علی طبری به سندش از عطیه‌ی عوفی نقل می‌کند: همراه جابر بن عبدالله انصاری به قصد زیارت قبر حسین بن علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام بیرون آمدیم. هنگامی که به کربلا وارد شدیم، جابر خود را به کنار فرات رساند و غسل کرد. لنگ به کمر بسته و حوله را بر دوش انداخت و خود را خوشبو ساخت.

هر گامی که برمی‌داشت ذکر خدا می‌گفت:، تا آن‌گاه که نزدیک قبر رسید؛ به من گفت: دستانم را بر قبر او بگذار. چنان کردم. خود را بر قبر مطهر انداخت و بی‌هوش افتاد. قدری آب بر او پاشیدم. وقتی که به هوش آمد، سه بار گفت: «یا حسین!»، سپس گفت: حبیب لا یجیب احبیبه؛ آیا دوست پاسخ دوستش را نمی‌دهد؟ آن‌گاه گفت: چگونه پاسخ دهی و حال آن‌که رگ‌های گردنت بر پشت و شانه‌ات آویخته و بین بدن و سرت جدایی افتاده است، و پس از آن، آن حضرت را با کلماتی که نشان از کمال ایمان وی دارد، این گونه زیارت می‌کند: فأشهد أنک ابن‌خاتم النبیین، و ابن‌سید المؤمنین، و ابن‌حلیف التقوی، و سلیل الهدی، و خامس أصحاب الکساء، و ابن‌سید النقباء، و ابن‌فاطمة سیدة النساء، و ما لک لا تکون هکذا، و قد غذتک کف سید المرسلین، و ربیت فی حجر المتقین، و رضعت من ثدی الایمان، و فطمت بالاسلام، فطبت حیا، و طبت میتا، غیر أن قلوب المؤمنین غیر طیبة لفراقک، و لا شاکة فی الخیرة لک، فعلیک سلام الله و رضوانه، و أشهد أنک مضیت علی ما مضی علیه أخوک یحیی بن زکریا.

 

ثواب پیاده رفتن به زیارت سیدالشهدا (ع) به روایت امام صادق (ع):

امام صادق (ع) درباره ثواب زیارت امام حسین (ع) با پای پیاده می‌فرماید: کسى که با پای پیاده به زیارت امام حسین (ع) برود، خداوند به هر قدمى که برمى‏ دارد یک حسنه برایش نوشته، یک گناه از او محو مى ‏فرماید، یک درجه مرتبه ‏اش را بالا مى‏ برد، وقتى به زیارت رفت، حق تعالى دو فرشته را مامور او مى‏‌فرماید که آنچه خیر از دهان او خارج می‌شود را نوشته و آنچه شر و بد است را ننویسند و وقتى برگشت با او وداع کرده و به وى مى‏‌گویند: اى ولىّ خدا! گناهانت آمرزیده شد، تو از افراد حزب خدا، حزب رسول او و حزب اهل‌بیت رسولش هستی، به خدا قسم! هرگز تو آتش را به چشم نخواهی دید، آتش نیز هرگز تو را نخواهد دید و تو را طعمه خود نخواهد کرد. (کامل الزیارات ص. ۱۳۴)

 

اربعین است و دل بی قرار بین الحرمین