تبدیل ایران از مخاطب دانش به شریک علمی فعال در حقوق پزشکی جهان

 به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، نماینده ایران در انجمن جهانی حقوق پزشکی با اشاره به انتصاب خود به عنوان نماینده کشوری ایران در انجمن جهانی حقوق پزشکی (WAML)، گفت: برای من این انتصاب پیش از آنکه یک عنوان باشد، یک مسئولیت علمی است.

وی با بیان اینکه انجمن جهانی حقوق پزشکی از سال ۱۹۶۷ فعالیت خود را آغاز کرده است، افزود: حوزه فعالیت این انجمن تنها حقوق پزشکی به معنای محدود آن نیست، بلکه حقوق سلامت، پزشکی قانونی، اخلاق پزشکی و اخلاق زیستی و همچنین پیامد‌های تحولات پزشکی و فناوری در قانون، سیاستگذاری و اخلاق را نیز دنبال می‌کند.

نماینده کشوری ایران در WAML ادامه داد: نماینده کشوری در واقع حلقه ارتباطی میان انجمن جهانی حقوق پزشکی و جامعه علمی آن کشور است و وظیفه اصلی این جایگاه، تقویت ارتباطات علمی و انتقال تحولات و فرصت‌های علمی بین‌المللی به جامعه تخصصی داخل کشور است.

رشیدپورایی تاکید کرد: این جایگاه را یک پل دوطرفه می‌دانم؛ پلی که باید هم دانش و تجربه جهانی را به ایران نزدیک‌تر کند و هم تجربه و ظرفیت علمی ایران را به جامعه بین‌المللی معرفی کند.

ظرفیت علمی ایران، پشتوانه حضور در عرصه جهانی

وی درباره تعیین نخستین نماینده کشوری WAML برای ایران گفت: ترجیح می‌دهم این اتفاق را فقط به انتخاب یک فرد نسبت ندهم؛ چراکه جامعه پزشکی و علمی ایران در حوزه‌های پزشکی، حقوق پزشکی، اخلاق پزشکی و پزشکی قانونی ظرفیت‌های قابل توجهی دارد و طی سال‌های گذشته متخصصان ایرانی در این حوزه‌ها فعالیت‌های علمی، پژوهشی و حرفه‌ای درخشانی داشته‌اند.

رشیدپورایی افزود: مسائل حقوق سلامت در دنیا با سرعت زیادی در حال تغییر است و امروز دیگر نمی‌توان حقوق پزشکی را صرفاً در چارچوب موضوعاتی مانند مسئولیت پزشک یا رضایت بیمار دید. هوش مصنوعی، داده‌های سلامت، ژنتیک، پزشکی شخصی‌سازی‌شده، سلامت دیجیتال و فناوری‌های نوین، پرسش‌های جدیدی را ایجاد کرده‌اند.

وی خاطرنشان کرد: در چنین شرایطی، حضور منسجم‌تر کشور‌ها در گفت‌وگوی جهانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند و ایجاد این جایگاه برای ایران می‌تواند ارتباط علمی کشور با جامعه جهانی حقوق پزشکی را منسجم‌تر کند؛ ارتباطی که در نهایت به نفع جامعه علمی و نظام سلامت کشور خواهد بود.

ضرورت حرکت از رویکرد واکنشی به سیاستگذاری پیش‌نگر

رشیدپورایی درباره مهم‌ترین چالش ایران در حوزه حقوق پزشکی و اخلاق پزشکی گفت: مشکل اصلی را نباید صرفاً کمبود دانش دانست؛ در ایران متخصصان خوبی داریم و در حوزه‌های مختلف پژوهش و فعالیت حرفه‌ای انجام می‌شود، اما یکی از چالش‌های مهم، تقویت روابط متقابل و ایجاد ارتباط مؤثرتر میان این ظرفیت‌ها و جریان‌های علمی بین‌المللی است.

وی افزود: موضوع دیگر، فاصله زمانی میان تحولات علمی و پاسخ به‌هنگام حقوقی و اخلاقی به آنهاست. فناوری با سرعت زیادی حرکت می‌کند، اما قانون و سیاستگذاری همیشه نمی‌توانند با Sh Alimohammadi: همان سرعت متناسب شوند و این مسئله می‌تواند موجب فرصت‌سوزی شود.

نماینده کشوری ایران در WAML تصریح کرد: از نظر علمی، ایران ظرفیت بسیار خوبی دارد، اما از نظر حقوقی و اخلاقی باید با سرعت بیشتری حرکت کنیم و از رویکرد واکنشی فاصله بگیریم.

وی ادامه داد: در حوزه‌هایی مانند هوش مصنوعی، ژنتیک، داده‌های سلامت و فناوری‌های نوین باید پیش از آنکه مسئله به بحران تبدیل شود، درباره پیامد‌های حقوقی و اخلاقی آن فکر کنیم و قانونگذاری هوشمندانه مبتنی بر علم با مشارکت مؤثر همه ذی‌نفعان انجام دهیم.

حقوق بیمار و حمایت از کادر درمان باید در کنار یکدیگر دیده شود

نماینده کشوری ایران در WAML با تاکید بر ضرورت ایجاد توازن میان حقوق بیمار و حمایت از کادر درمان اظهار کرد: اساساً با تعبیر «بیمار در مقابل پزشک» موافق نیستم؛ پزشک و بیمار دو طرف یک رابطه حرفه‌ای هستند و هدف مشترک آنها باید سلامت و ایمنی بیمار باشد.

وی افزود: بیمار حق دارد اطلاعات کافی دریافت کند، در تصمیم‌گیری مشارکت داشته باشد و مراقبت ایمن و استاندارد دریافت کند؛ از سوی دیگر، پزشک نیز حق دارد در یک محیط حرفه‌ای و عادلانه فعالیت کند و هر نتیجه نامطلوب درمانی نباید به‌طور خودکار به معنای قصور پزشک تلقی شود.

رشیدپورایی تصریح کرد: باید میان عارضه، خطای قابل پیشگیری، قصور و تخلف حرفه‌ای تفاوت قائل شویم و آینده حقوق پزشکی باید به سمت ایمنی بیمار، پیشگیری از خطا، یادگیری از خطا و پاسخگویی عادلانه حرکت کند.

فرصت حضور پژوهشگران جوان ایرانی در شبکه‌های بین‌المللی

وی با اشاره به ظرفیت WAML برای حضور استادان، پژوهشگران و دانشجویان ایرانی گفت: این انجمن فقط برای استادان ارشد نیست و برای پژوهشگران جوان و دانشجویان نیز برنامه‌ها و فرصت‌هایی وجود دارد.

رشیدپورایی تاکید کرد: این جایگاه نباید به معنای سهمیه یا امتیاز شخصی برای افراد باشد و معیار باید شایستگی علمی باشد. اگر بتوانیم زمینه‌ای ایجاد کنیم که پژوهشگر ایرانی با مقاله، پژوهش و ایده خوب در فضای بین‌المللی دیده شود، یکی از بهترین دستاورد‌های این مسئولیت خواهد بود.