بررسی نقش زبان فارسی در مواجهه با بحران‌ها و جنگ‌ها

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، نشست تخصصی «زبان فارسی در روزگار بحران و جنگ» در با حضور جمعی از استادان، صاحب‌نظران و پژوهشگران حوزه زبان و ادبیات فارسی برگزار شد.

در این برنامه، موضوعاتی همچون زبان فارسی ابزار حفظ هویت ملی، نقش ادبیات فارسی در دوران جنگ و بحران، و ظرفیت این زبان در ایجاد همبستگی اجتماعی مورد توجه قرار گرفت.

همچنین سخنرانان با اشاره به تأثیر رسانه‌ها و فضای مجازی بر تحول زبان امروز، از نسبت زبان رسمی با زبان نسل جدید سخن گفتند. 

محمدرضا ترکی استاد دانشگاه در این نشست گفت: 

بررسی تاریخ بشر نشان می‌دهد که نزاع و درگیری، از آغاز آفرینش انسان وجود داشته و تا امروز ادامه یافته است. روایت نخستین قتل در تاریخ، یعنی ماجرای هابیل و قابیل، نمادی از شکل‌گیری بذر جنگ و خشونت در زندگی انسان‌هاست؛ بذری که در طول قرن‌ها، در قالب جنگ‌ها و نبردهای گوناگون تداوم یافته است.

این استاد دانشگاه گفت: اگرچه جنگ همواره مفهومی تلخ، خشن و نفرت‌برانگیز داشته، اما نگاه تاریخی نشان می‌دهد بسیاری از ملت‌ها پس از عبور از بحران‌ها و جنگ‌ها، به پیشرفت‌های علمی، تمدنی و اجتماعی دست یافته‌اند. به باور برخی تحلیلگران، جوامع گاه همانند ققنوسی که از دل آتش برمی‌خیزد، از دل ویرانی‌ها مسیر تازه‌ای برای رشد و تحول پیدا می‌کنند.

دکتر ترکی افزود: در کنار جنگ، زبان نیز از ابتدای پیدایش بشر حضوری دائم داشته است. انسان به عنوان «حیوان ناطق» همواره از زبان برای بیان احساسات، انتقال تجربه‌ها و تفسیر رویدادها استفاده کرده و این دو پدیده، یعنی جنگ و زبان، از آغاز تاکنون رابطه‌ای تنگاتنگ با یکدیگر داشته‌اند.

به گفته محمدرضا ترکی، کارکرد مهم زبان در مواجهه با جنگ، شکل‌دهی به ادبیات جنگ است؛ ادبیاتی که می‌تواند خشونت، تلخی و رنج ناشی از نبرد را برای انسان قابل‌تحمل‌تر کند. انسان‌ها در مواجهه با فجایع جنگ، به ادبیات و روایت پناه می‌برند تا بتوانند با واقعیت‌های دشوار آن کنار بیایند و تجربه‌های تلخ را معنا کنند.