واشنگتن راهی جز تن دادن به شرایط ایران ندارد

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، آقایان ابوالفضل ظهره‌وند عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی و ابراهیم رضایی سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی در برنامه گفتگوی ویژه خبری به تشریح و بررسی جریان مذاکرات بین ایران و طرف آمریکایی و تحولات منطقه پرداختند و به پرسش‌ها در این باره پاسخ دادند. متن کامل این گفتگو به شرح زیر است:

مقدمه: تقریباً در ساعات آخر شب دیشب بود که ترامپ اذعان کرد آن عملیاتی که به اصطلاح به عنوان طرح آزادی یاد می‌کردند متوقف شده و بعد هم دیروز و هم پریروز؛ یکی دو روز اخیر از سمت مقامات آمریکایی و برخی از سایت‌های نزدیک مقامات آمریکایی و دستگاه‌های اطلاعاتی و امنیتی آمریکا صحبت از توافقات و مذاکرات است و حتی ترامپ ساعتی پیش قبل از سفرش به چین در هفته آینده اعلام کرد توافقی را با ایران انجام خواهد داد، این که این اظهارات چقدر دقیق است و چقدر به واقعیت نزدیک است و اساساً با چه هدفی اتفاق می‌افتد، موضوعاتی است که امشب تحلیل خواهیم کرد.

سؤال: این صحبتی که دیشب ترامپ در فضای مجازی منتشر کرد؛ پروژه آزادی که آغاز نشده بود اعلام کرد که متوقف شده، دلیل این عقب‌نشینی که سومین عقب نشینی آمریکا از آغاز جنگ ۳۸ روزه که داشتیم، است به تعبیر تحلیلگران، عقب‌نشینی حقیرانه‌ای هم هست، تحلیل شما از این اظهارات و عقب‌نشینی چیست؟

ظهره‌وند: ما الان عملاً ۳۸ روز که نباید بگوییم؛ بیش از ۴۵ روز، او آتش‌بس هر وقت بخواهد وضع می‌کند، هر وقت خواست اعلام جنگ می‌کند. شخصیت او کاملاً روشن است یعنی امروز فکر نمی‌کنم در تاریخ ایالات متحده و حتی ساختار‌های سیاسی که در غرب مطالعه کرده و شناختم، هرگز چنین شخصیتی با این حد از بضاعت هم در حوزه اقتصاد به ویژه سیاست و امنیت ملی و با یک چنین شخصیتی که از خود بروز داده، در مواضع متشتتی که دائماً می‌گیرد، مثلاً از او سؤال می‌کنند شما صبح این را گفتی، می‌گوید مال صبح بود، من امروز باید چه بگویم؟ واقعیت این است که ترامپ در یک باتلاق و تله خاصی در غرب آسیا گرفتار شده و الان هم موجی از انتقادات به او الان جریان دارد. مهمترین آن که حتماً در تصمیم‌گیری‌ها ما باید به آن توجه داشته باشیم؛ آن مواضع کشور‌های همسو با آمریکا و عضو ناتو است که عملاً همه اینها دست رد به سینه ترامپ زدند؛ در عرصه‌های مختلف، ازجمله طرح آزادسازی تنگه هرمز و مشارکت آنها در عملیاتی که او بسیار بر آنها فشار می‌آورد، این ناظر بر این است که ایالات متحده در سراشیب و از دست دادن ظرفیت نرم خود به طور کامل است و ما باید این را به عنوان فرصت، از این ظرفیت به خوبی استفاده کنیم و کردیم الحمدلله و اجازه ندهیم که او بتواند فضای رسانه‌ای را هم در محیط داخلی ایران و هم در منطقه با این نشانی غلط دادن‌ها به دست بگیرد.

فراموش هم نکنیم هم با موضوع سفر به چین الان مواجه است که مدام تلاش دارد ببیند می‌تواند قبل از سفر به یک حداقلی به اصطلاح توافق و تأیید از سمت تهران دست پیدا کند که بعد آن‌جا بتواند با طرف چینی بتواند پلی بزند برای فرار از منطقه، بگوید من توانستم پیروز جنگ باشم و بتوانم امتیاز بگیرم. مسأله داخلی هم دارد؛ هم مسئله برگزاری مسابقات فوتبال است که این هم یک نوع وزنه و فشاری روی اوست و مهمتر از آن، در مهر ماه و آبان‌ماه هم؛ مسئله انتخابات میان‌دوره‌ای است که از همین الان پیش‌بینی‌ها بر این است که جمهوری‌خواه‌ها بازی را واگذار کردند، چیزی ندارند، نکته دیگری که داریم این است که نیاز دارد به صورت مقطعی هم با این قبیل مواضع روی بازار اقتصادی به ویژه در غرب تأثیر بگذارد و این افزایش مؤلفه‌های اقتصادی مثل انرژی که از قرار، ۱۱۴ دلار را هم رد کرده، فشار در داخل آمریکا برای هر گالن بنزین که بالای چهار و نیم دلار شده، فشار بسیار مهلکی را آورده، لذا این موضع را وقتی اعلام می‌کند، تأثیر می‌گذارد، عواملی هم در جا‌های مختلف دارند که سعی می‌کنند این را پشتیبانی کنند با رفتاری که در پیش می‌گیرند، تأثیری که می‌توانند بر بازار بگذارند بگویند مثل این که اتفاقاتی دارد می‌افتد، اکسیوس هم یک مرجعی شده برای هم رجوع برخی جریانات رسانه‌ای و هم پشتیبانی کننده است از سیاست‌های منطقه‌ای ترامپ لذا آن هم روی این موضوع فشار می‌آورد و سعی می‌کند تبلیغ کند، اما آن چه که اهمیت دارد؛ این است که ما هم این‌جا این را باز کنیم؛ یعنی بگوییم ماجرای آن، چه عواملی سبب شده، پاکستانی‌ها چقدر در این موضوع نقش داشته یا دارند؟ کشور‌های حوزه خلیج فارس اینجا به هر حال درگیر هستند در موضوع با وضعیت ترامپ، شکست ترامپ قطعاً، شکست آنها را محرز می‌کند، چون در اتفاقاتی که در حوزه خلیج فارس علیه ایران شکل دادند مسئولیت دارند، اتفاقاتی که به وجود آمد، مجموعه اینها، به نظرم نیاز به یک واکاوی دقیق در مباحث کارشناسی دارد.

سؤال: این ماجرای طرح آزادی را شما فکر می‌کنید برای تست کردن ایران اتفاق افتاد؟ بعضی‌ها می‌گویند بازی اصلی که می‌خواست انجام دهد، نبوده، این اصلاً یک ماجرای دیگری بوده، تحلیل شما چیست؟ این طرح آزادی؟

ظهره‌وند: در این طرح دو ناو هواپیمابر به منطقه آورده است؛ هر ناو هواپیمابری را ناوچه‌های متعددی همراهی می‌کنند، تلاش او این بود که بتواند مثلاً یک بازی را شروع کرد گفت شاید بتوانم از کرانه جنوبی تنگه هرمز که مجاور است با عمان بتوانم حرکتی را انجام دهم و از این طریق پروژه‌ای را تحت عنوان این که می‌خواهم عملیات آزادی انجام دهم تعریف کرد، یک اتفاقاتی هم سعی کردند در منطقه ازجمله در داخل امارات همزمان به وجود بیاورند، مجموعه اینها، این فضا را خواست به بیرون علامت دهد که این طرح آغاز آن حرکت ایالات متحده است، عملیات روانی روی نیرو‌های نظامی و امنیتی و افکار عمومی داخل ایران؛ مجموعه‌ای را نشان می‌دادند، حرکت می‌کردند که همان ابتدای کار گرفتار شدند، اخباری که به من رسید؛ یعنی رصد کردم، دیدم که یکی دو کشتی را هم که خواستند رد کنند، آن‌جا دچار گرفتاری و زمین‌گیر شدند و ناوگانی هم نبوده، جالب است بگوید که ما فلان کشتی که پشتیبانی می‌شدیم بگوید برو ما داریم می‌آییم، ولی پشتیبانی در کار نبوده، خیلی زود این سناریو و تئاتر قبل از این که به اکران برود، همان‌جا بلیت‌هایش برگشت خورد و تعطیل شد؛ لذا ابایی هم ندارد، چون به هر حشیش و مستمسکی دست پیدا می‌کند که ببیند می‌تواند از این ورطه نجات دهد؟ حالا آن بحثی که طرح ۱۴ ماده‌ای به نظرم آن دال مرکزی از اهداف مانورش بود در رابطه با این مانور آزادسازی تنگه هرمز، یعنی بین یک ارتباط معنی داری می‌بینم که تلاش داشت بگوید نه ما، چون در مسأله توافق داریم به نتیجه می‌رسیم، این عملیات را متوقف می‌کنم، تا دهانه آمدم، اما تصمیم بر این بود به دلیل مثلاً طرف پاکستانی که از ما چنین درخواستی را کرد و خلاصه این را برگرداند، یک تستی کرد که اگر جواب می‌گرفت که نور علی نور بود از تنگه عبور کرده بود، واکنش و هشداری که از طرف نیرو‌های دفاعی ما در تنگه هرمز دریافت کرد، او را متوقف کرد و دیدند که برای آنها می‌تواند هزینه سنگین داشته باشد، متوسل شدند به طرف پاکستانی و این که بگویند آنها از ما خواستند که فعلاً حرکت را متوقف کنید ببینیم می‌توانیم به نتیجه برسیم؟ یعنی دارد علامت می‌دهد به طرف‌های مختلف ازجمله طرف‌های اروپایی.

سؤال: آقای رضایی تحلیل شما چیست از این عقب‌نشینی و توقف عملیاتی که ترامپ انجام داده؟

رضایی: بعد از مرحله اول جنگ؛ بعد از ۴۰ روز اول، ما عملاً آتش‌بسی نداریم، وارد فاز و مرحله دوم جنگ شدیم، آمریکایی‌ها در چند جا ما را تست زدند که یک به روز رسانی وضعیت داشته باشند؛ یکی در اسلام‌آباد بود که آیا ما در مذاکراتی که آن جا صورت گرفته، جمهوری اسلامی ایران خود را در چه موضع و جایگاهی می‌بیند؛ آیا امتیاز‌هایی که آنها می‌خواهند را جمهوری اسلامی ایران می‌دهد یا نمی‌دهد؟ که آن‌جا به در بسته خوردند، به نظرم کاری که اینها در خلیج فارس هم انجام دادند، چیزی شبیه به آن بود، یعنی آن‌چه برای ما مسلم است این است که اگر آمریکایی‌ها کوچکترین کرنش و عقب‌نشینی از طرف ما ببینند حتماً جری‌تر می‌شوند و گستاخانه‌تر با ما برخورد خواهند کرد. این یک واقعیت است، در طول دوران جنگ هم دیدیم. بالعکس هر قدر ما محکم ایستادیم، آنها به عقب رفتند. روزی که صهیونیست‌ها به زیرساخت‌های ما در پارس جنوبی به پالایشگاه‌ها حمله کردند و ما بلافاصله اقدام متقابل کردیم، ترامپ آمد اعلام کرد و از طرف صهیونیست‌ها تعهد داد که آنها دیگر به تأسیسات انرژی ایران حمله نخواهند کرد و با حروف بزرگ هم آن را در توئیت خود نوشت و آنها یکسره، ما هم تقاضایی نداشتیم، ارتباطی آن زمان هم برقرار نبود، اما آنها عقب‌نشینی کردند. در ماجرای اخیر هم، مانند ماجرای پارس جنوبی می‌بینم که آنها وقتی مقاومت ایران و قاطعیت نیروی دریایی سپاه را دیدند که ما تعارفی در موضوع مدیریت تنگه هرمز نداریم، منتهی شد به ژستی که دیشب ترامپ گرفت و باز هم یک‌طرفه، ما که درخواستی نداده بودیم، یکطرفه عقب‌نشینی کرد و گفت دیگر ما ادامه نمی‌دهیم.

اجازه بدهید این خاطره را هم، چون موضوع تنگه هرمز است و مهم است، قبلا هم گفتم و باز هم برای مردم عزیزمان این جا تکرار کنم. ما در هفته دوم جنگ به همراه تعدادی از همکاران مان در کمیسیون امنیت رفتیم بندرعباس برای بحث تنگه هرمز و مسائل بررسی وضعیت میدان، آنجا فرماندهان نیروی دریایی سپاه به ما گفتند با تاکید هم این مطلب را و با قاطعیت این مطلب را به ما گفتند که اطمینان می‌دهیم نه آمریکایی‌ها فقط، اگر همه نیرو‌های مسلح دنیا هم جمع شوند، کنترل تنگه هرمز را نمی‌توانند از ما بگیرند و ما اجازه نمی‌دهیم و نمی‌توانند بدون اجازه جمهوری اسلامی ایران حتی یک لیتر نفت از تنگه هرمز عبور بدهند. این شاهکار و یادگار بزرگ شهید تنگسیری شهدای سپاه و رزمندگان ما در نیروی دریایی سپاه است که امروز در تنگه هرمز و مدیریت تنگه هرمز اضافه شده، ما قبل از این جنگ تنگه هرمز به روال سابقش بود و قطعا انشاالله به وضعیت قبل برنخواهد گشت به نظرم این کاری که دیشب، دیروز و پریروز آمریکایی‌ها شروع کردند یک تستی بود باز به این نتیجه رسیدند که این راهی هم که آمدند این هم به نتیجه نخواهد رسید.

سوال: این ماجرای توافق به ویژه ترامپ که می‌گوید تا قبل از این که به چین بروم ظرف یک هفته آینده این توافقی حاصل خواهد شد نشان می‌دهد یک ضرب الاجلی یا یک عجله‌ای دارند برای توافق کردن با ایران که نیاز به این توافق دارند، این نیاز از سر چیست که مطرح می‌شود؟

رضایی: آمریکایی‌ها بیش از ما و خیلی بیش از ما تحت فشار هستند که زودتر موضوع را فیصله بدهند. برای ترامپ هم خیلی سخت است که بخواهد شکست را بپذیرد. او یا باید ادامه بدهد جنگ را که بیش از این مورد حقارت قرار خواهد گرفت و ضربات بیشتری خواهد دید یا باید بیاید و به جمهوری اسلامی ایران امتیازات لازم را بدهد همین مسائلی که ما گفتیم موضوع غرامت، لغو قطعنامه‌ها، لغو تحریم‌ها و حاکمیت ایران بر تنگه هرمز، به رسمیت شناختن حقوق هسته‌ای ما و پاره‌ای از مواردی که ما به طرف مقابل گفتیم و الان زمان تحمیل اراده خودمان است، دیپلماسی هم ما در این چارچوب می‌بینیم دیگر اگر هم با او مذاکره می‌کنیم مذاکره از جنس بده بستان سابق نیست، مردم کف خیابان هم دارند همین را از ما بعنوان مسئولین کشور می‌خواهند، یعنی این که ما اراده خودمان را یا در میدان جنگ که تحمیل کردیم یا در میدان دیپلماسی باید تحمیل کنیم. الان جمهوری اسلامی ایران در موضوع هسته‌ای پریروز هم ما در کمیسیون امنیت ملی میزبان وزیر خارجه بودیم و ایشان هم آنجا به تصریح گفتند که ما در حال حاضر هیچ مذاکره‌ای در رابطه با موضوع هسته‌ای با آمریکا نداریم، امروز هم یک ادعایی کردند که بیشتر آرزو‌های خودشان را ترامپ و آمریکایی‌ها و رسانه‌های آمریکایی اعلام کردند. آنها راه دیگری جز تن دادن به شرایطی که جمهوری اسلامی ایران برای آنها تعیین کرده ندارند و تحت فشار هستند یا باید بالاخره با بنزینی که الان قیمت آن یک و نیم برابر شده در آمریکا با آن بسازند که تحت فشار هستند یا همین مسائلی که در داخل کشورشان دارند جام جهانی و پاره‌ای از مسائلی که فشار را بر روی آمریکایی‌ها زیاد کرده، الان به نظرم این برای ما خیلی مهم است، ما باید یک درک دقیقی از شرایط داشته باشیم، با عنوان کسی که اگر قرار است که تصمیمی برای کشور گرفته شود یا مذاکره‌ای کنیم باید بدانیم که طرف مقابل ما به شدت تحت فشار است و خیلی تحت فشار است و چون تحت فشار است چاره‌ای جز تن دادن به شرایط جمهوری اسلامی ایران در شرایط فعلی ندارد.

سوال: این گزارشی که اکسیوس منتشر کرد حالا اکسیوس سایت خیلی معتبری هم نیست، به سرویس اطلاعاتی امنیتی آمریکا هم خیلی نزدیک است که منابع مطلع در ایران این را رد کردند ولی آنها گفتند که یک توافق یک صفحه‌ای یعنی روی یک صفحه بودن آن هم به نظر می‌رسد که تاکید داشتند که بین ایران و آمریکا دارد حاصل می‌شود آیا الان اساسا توافقی دارد شکل می‌گیرد بین ایران و آمریکا که این خبر‌ها می‌آید؟

ظهره وند: همین طور که دوست عزیزم اشاره کردند، دو روز پیش ما در کمیسیون با آقای وزیر عراقچی دیدار و گفت‌و‌گو داشتیم، چنین چیزی را ایشان تایید نکرد.

سوال: حالا اکسیوس جزئیات را هم گفته است.

ظهره وند: بله، من این را از الجزیره هم دیدم که مثلا مرحله اول آن را روی مسئله تبدیل آتش بس به یک صلح پایدار و عدم تعرض و همچنین عقب نشینی اسرائیل از جنوب لبنان و همچنین امریکایی‌ها هم توقف این مسئله محاصره دریایی و این طور قضایا را بحث دارند و بعد از این که تنگه هرمز هم باز می‌شود و تردد‌ها انجام می‌شود به این صورت، بعد یک ماه برای این فرصت گذاشتند، بعد از یک ماه وارد فاز بعدی می‌شوند که تمرکز اصلی آن روی مسئله هسته‌ای است. از پانزده سالی که من قبلا شنیده بودم رسید به دوازده سال این را الان عنوان می‌کنند.

سوال: یعنی الان شما مفاد خبر اکسیوس را می‌گویید؟

ظهره وند: اکسیوس و الجزیره، اکسیوس کرده ۱۲ سال و الجزیره ۱۵ سال، و این که ما باید بر اساس نیاز تکنولوژیکمان می‌توانیم غنی سازی بکنیم با ذخیره صفر درصد. بعد از ۱۲ سال، صفر درصد هم یعنی چیزی اضافه نباشد یعنی اگر فرض کنید سایت چهارمگاواتی تهران است همان میزان مثلا شما کار انجام می‌دهید روس‌ها هم که مثلا تعهد دارند راجع به بوشهر آنجا که نیازی نیست و سایت‌هایی که ما داریم آن‌ها بحث دیگر کلا زیر زمین چیزی نداشته باشیم.

سوال: این که الان گفته می‌شود رد می‌شود گزارش اکسیوس، کل این مسئله توافق رد می‌شود یا این جزئیاتی که شما می‌فرمایید؟

ظهره وند: من الان کل آن برایم مسئله است، چون حضرت آقا در پیام‌های متعدد از جمله پیامی که برای روز خلیج فارس شان دادند چیزی به نام اصلا هسته‌ای و تنگه هرمز و این بحث‌ها نیست و یک نکته‌ای را هم که من در آن جلسه بعنوان عضو نظرم را گفتم و برخی دوستان هم همسو بودند و همین را تایید داشتند این که ببینید ما یک چرخه نامناسبی داشتیم تحت عنوان مذاکره جنگ، آتش بس؛ این برای ما خسارت و مشکلات زیادی را فراهم کرد که این نشان می‌داد که این شیوه از دیپلماسی با ایالات متحده اساسا از ریشه و از بنیان غلط است، چرا؟ چون مشکل ما با ایالات متحده یک مشکل اختلافی نیست، یک زمانی دو نفر هستند راجع به بهره برداری از آب سر زمین با هم اختلاف دارند کتک کاری کردند، می‌نشینند کدخدامنشی راجع به این که تو روز شنبه بردار، او می‌گوید تو روز یکشنبه بردار حل می‌شود، اما یک وقت طرف مقابل می‌گوید تو اصلا نباید باشی، تعارض یک تعارض جوهری است، همانطور که حضرت امام شهیدمان می‌فرمودند بحث این بود که ما تجربه هم برجام، هم قبل از برجام سعد آباد هم بحث از این دورانی که الان هست نشان داد که این موضوع اختلافی نیست بلکه یک تعارض جوهری است بود آن را در نبود ما دارد تعریف می‌کند ژئوپلیتیک منطقه را دارد تغییر می‌دهد بحث از تسلیم می‌کند.

سوال: الان برای پایان این مخاصمه و جنگ به نظر شما توافقی خواهد بود یا نخواهد بود؟

ظهره وند: این دو تا رویکرد است، اگر ما دیپلماسی را بخواهیم در ضلعی از دو ضلع میدان و خیابان یا مردم تعریف بکنیم، من می‌گویم این همان مشکل خطای راهبردی است، بلکه من این جا همین را یادآور شوم به عنوان نظر کارشناسی گفتم، گفتم این جا دیپلماسی ضلعی نیست در مقابل دو ضلع دیگر بلکه دیپلماسی در متن و بطن میدان بایستی اهداف.

سوال: یعنی ادامه جنگ است همان دیپلماسی خودش.

ظهره وند: اصلا کار است شما در دیپلماسی از یک جنبه اش چه موضوع اختلافی اش چه جوهری باشد به هیچ عنوان متوقف نمی‌شود، اما این که کجا حرکت می‌کند فرق می‌کند، در جایی که شما تعارض جوهری دارید پارادایمی دارید دیپلماسی در کنار تانک شما حرکت می‌کند برای چه؟ با هدف تثبیت ظرفیت‌ها و موقعیت‌هایی که به دست آوردید یعنی چه؟ سوال می‌کند که متجاوز کیست؟ به چه دلیل به ما تجاوز شده؟ به چه دلیل امام جامعه را، رهبر یک کشور را و امت را به شهادت رسانده، کی به تو این اجازه را داده؟ به چه دلیل آمدی مدرسه میناب را ۱۶۱ نفر چند نفر کودک ما را به شهادت رساندید؟ به چه دلیل ناو دنا حمله کردید؟ و این جا بایستی دلیل و طرف متخاصم این جا معرفی شود، چون بار حقوقی دارد، این‌ها جزء آن دیپلماسی در میدان است، اما اگر بیرون بودید می‌توانی همه چیز را کنار بگذاری دوباره از اول می‌نشینیم با همدیگر، شما غنی سازی من را به رسمیت بشناسی، تو کی هستی که بخواهی غنی سازی من را به رسمیت بشناسی؟

سوال: الان شما بعنوان عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس می‌فرمایید که بحث‌هایی که راجع به توافق حداقل از سمت آمریکایی‌ها مطرح می‌شود اصلا راجع به اصل توافقات، مذاکره اصلا چیزی مطرح نیست.

ظهره وند: من یک عضو هستم در آنجا، پاسخ هم دریافت نکردم، یعنی از این جنبه من این را برخلاف مسائل امنیت ملی می‌دانم ضمن این که انسجام ما و حضور خیابان و مردم این همه ۶۰ روز است و این است که برای ما ظرفیت و پایه‌ای آورده و پشتیبانی کننده نیرو‌های ما است بنابراین دیپلماسی با تجربه‌ای که پیدا کرده حتی در اسلام اباد باید در متن و بطن میدان مطالبات به حق مردم را حتی می‌خواهد تحریم کند من گفتم، گفتم تحریم می‌کند؟ بکند، ما اصلا لغو تحریم نمی‌خواهیم که، دوست دارد ما را تحریم کند، اما شما نمی‌توانید منابع مالی من را بلوکه کنید، این جا این. شما غرامت بده، خسارت نه، غرامت از خسارت بالاتر است، شما این‌ها را باید بدهید، دوم این که مسئولیت حمله را باید بپذیری و آن ۵ کشوری که در کنار تو بود و رئیس سنتکام تایید کرد، گفت من تشکر می‌کنم از ۵ کشوری که به حیث اسرائیل در کنار ما در حمله به ایران بودند. این‌ها را این‌ها مسائل کلیدی است ما اگر این را دنبال بکنیم بنابراین دیپلماسی این مسیر را می‌رود، دیپلماسی رسانه‌ای ما هم باید همین مسیر را تقویت کند، امید و پرسپکتیو و دورنما را برای مردم که کف خیابان ایستادند هر شب دارند این جا مقاومت می‌کنند و این دال مرکزی از تبیین آن بعثتی است که حضرت آقا تحولات بعدی را هم در مهندسی اجتماعی در پی خواهد داشت این‌ها را باید ما صیانت کنیم، و از آن بالاتر خونخواهی شهدای ما، که چند صد نفر از آن سمت در این سه تا بگوییم جنگ و این هم که در این پایانش بود.

سوال: آقای رضایی، اگر اصلا توافقی الان بحث آن مطرح نیست پس هدف مقامات آمریکایی یا سایت‌های خبری اینچنینی که با یکسری جزئیات این را مطرح می‌کنند این‌ها با چه هدفی است؟ صرفا برای تعدیل بازار نفت است؟

رضایی: من هم یک پاسخی به شما بدهم هم یک توضیح بیشتری راجع به توافق. ما یک بخشی از آنچه که کارزاری که آمریکایی‌ها علیه ما راه اندازی کردند جنگ شناختی آنها است، دفعه اول هم نیست که با این مسائل رو‌به‌رو هستیم همین نیروی دریایی که دیروز نیروی دریایی ما که ترامپ یک ماه و اندی پیش و سال گذشته ادعا کرد آن را نابود کرده و تا الان بالای ۱۰ بار ادعا کرده که نیروی دریایی ایران را نابود کرده همان نیروی دریایی نابود شده دیروز جلوی دو تا ناو و ناوشکن‌های مختلف آمریکایی ایستاده و نگذاشته آنها وارد خلیج فارس بشوند در روز مذاکرات اسلام آباد هم آنها آمدند که با اخطار نیرو‌های مسلح ما باز برگشتند این یک نمونه از جنگ شناختی است راجع به نیروی هوایی ما همین طور است نیروی هوافضای ما که تا روز آخر جنگ ۴۰ روزه قدرت آفند خودش را حفظ کرد و واقعا سهمگین‌ترین ضربه را در هفته آخر به رژیم صهیونیستی وارد کرد. این هم یک بخش دیگری است مگر حتی پیش از مذاکرات در هفته مثلا سوم چهارم جنگ هم ترامپ آمد و ادعا کرد که ایرانی‌ها دارند برای مذاکره التماس می‌کنند در صورتی که هیچ خبری نبود و ما هیچ تقاضایی نداده بودیم و بالعکس او دیگران را، دیگران مختلفی را کشور‌های منطقه را واسطه کرده بود و آنها به مقامات ما گفتند که روزانه مقامات آمریکایی دارند به من با فلان شخصیت همسایه ما تماس می‌گیرند که شما چه کردید؟ پیغام ما را برای ایران بردید؟ پاسخ ایرانی‌ها چیست؟ مردم واقعیت صحنه را می‌بینند و متوجه باشند کسی فریب جنگ شناختی آمریکایی‌ها را در این روز‌ها نمی‌خورد.

سوال: یعنی شما معتقدید که این کاملا یک بازی رسانه‌ای است و اصلا موضوع توافقی مطرح نیست.

رضایی: این بخشی که در حوزه هسته‌ای هست حتما ساخته و پرداخته، آرزوهایشان را در قالب توافق گفتند.

سوال: یعنی شما می‌گویید این‌ها جزئیاتش تکذیب می‌شود یا اصل توافقی که ممکن است اتفاق بیفتد؟

رضایی: بله، آنچه ما می‌دانیم از توافق یا مذاکره‌ای که الان به صورت غیرمستقیم با واسطه پاکستانی‌ها دارد انجام می‌گیرد در حوزه هسته‌ای نیست، یک؛ و در حوزه‌های دیگری است مثل پایان جنگ، الان موضوع ما با آمریکایی‌ها پایان جنگ است در آن زمینه مذاکراتی با واسطه پاکستانی‌ها داریم خودمان هم آنها را به رسمیت نمی‌شناسیم پاکستانی‌ها واسطه‌اند ما شروط مان را برای پایان جنگ گفتیم، گفتیم باید غرامت بدهید، خسارت بدهید، حقوق ما را به رسمیت بشناسید. آنچه که اکسیوس گفته کذب است، آرزو‌ها و پیشنهاد خودشان را گفتند، شاید پیشنهادشان را من البته این جا را اطلاع دقیقی ندارم شاید مثل همان چه که در ایام جنگ ۴۰ روزه هم بود که آنها آمدند پیشنهاد خودشان را برای پایان جنگ دادند الان هم ممکن است و اطمینانی ندارم آنچه که اکسیوس گفته کذب است و آرزو‌های آمریکایی‌ها است ما در این زمینه در کشور همه متحدیم همان چیزی که مردم این روز‌ها و این شب‌ها در خیابان از ما می‌خواهند از حقوق هسته‌ای خودمان که بیشترین هزینه‌ها را برای آن دادیم، رهبر شهیدمان، شهدای دیگری را دادیم عقب نشینی نمی‌کنیم حق غنی سازی ما باید به رسمیت شناخته شود و از آن کوتاه نمی‌آییم.

سوال: رسیدیم به این که عدم ورود به موضوع هسته‌ای از جمله خطوط قرمزی است که در این مذاکرات اصلا و ابدا مطرح نخواهد بود و پیشتر هم با اقای ظهره وند که صحبت کردیم بحث دریافت غرامت و این که اعمال حاکمیت ایران بر تنگه هرمز این‌ها اتفاقا جزو خطوط قرمزی است که حتما باید در این مذاکرات وجود داشته باشد. این خطوط قرمز کاملا یکصدا از جمهوری اسلامی ایران برخواسته یعنی از صدر تا ذیل همه معتقدند که این خطوط قرمز در این مذاکرات باید رعایت شود.

رضایی: بله، این موضوعی که به نظرم مهم است که نخبگان ما و خواص ما باید به آن توجه داشته باشند تریبون دار‌های ما باید به آن توجه کنند وقتی ترامپ می‌آید یک چیزی را می‌گیرد توئیت می‌کند، عموما می‌آید و آرزو‌های خودش را مثل همین خبر امروز اکسیوس که اکسیوس ماشین جنگ روانی وزارت خارجه آمریکا است، وقتی هم که ترامپ می‌آید یک حرفی را یک ادعایی را می‌کند، یا آرزو‌های خودش را بیان می‌کند یا برنامه‌های خودش را بیان می‌کند. این که می‌گوید در بین مسئولان ایران اختلاف وجود دارد و آنها نمی‌توانند تصمیم گیری کنند و ما نمی‌دانیم در ایران با کی طرف هستیم و از این حرف‌ها بار‌ها در طی هفته‌های اخیر گفته، در واقع دارد برنامه خودش را برای جمهوری اسلامی ایران بازگو می‌کند، واقعیت این است که همه مسئولین در کشور متحد هستند همه در تبعیت کامل از رهبر معظم انقلاب و ایشان هم تعیین کننده هستند و در کشور اختلافی برای مقاومت برای جلوی دشمن ایستادن وجود ندارد کسی در کشور نمی‌گوید از حقوق هسته‌ای مان کوتاه بیاییم هیچ کس در کشور در هیچکدام از بخش‌های کشور و هیچ کدام از قوا این را نمی‌گویند الان هم استراتژی جمهوری اسلامی مقاومت است و ما هم امروز بیشتر تمرکز مان در کشور در درون نظام بر این است که برای مرحله بعدی جنگ اگر وارد فاز نظامی تمام عیار با دشمن شدیم چگونه می‌خواهیم مقاومت کنیم و دفاع کنیم؟ الان داریم از این فرصت بعد از جنگ ۴۰ روزه برای تجدید قوا، برای قوی‌تر شدن خودمان، برای رفع آسیب‌ها استفاده می‌کنیم تمرکز کشور الان بر روی مذاکرات است که برخی همسایه‌های عزیز ما هم واسطه هستند نیست، تمرکز اصلی ما بر قوی‌تر شدن ما است، تمرکز اصلی ما بر این است که اگر مجدد جنگی صورت بگیرد بتوانیم در کمترین زمان بیشترین آسیب را به دشمن بزنیم، آنچه که این روز‌ها هم هست و الحمدالله مردم هم بدانند کار‌های خیلی خوبی صورت گرفته من با اطمینان خدمت مردم عزیزمان عرض می‌کنم که قدرت دفاعی جمهوری اسلامی ایران، امروز نسبت به ۹ اسفند ۴۰۴ نه بیشتر و نه بهتر بلکه بسیار بیشتر و قدرتمندتر شدیم و آماده مقابله با هر سناریویی هستیم فرماندهان نظامی ما هم بار‌ها در طی روز‌های اخیر گفتند که ما برای هر سناریویی آماده‌ایم و حتما پاسخ پشیمان کننده‌ای به دشمن خواهیم داد.

سوال: آقای ظهره وند، این خطوط قرمز که الان عمدتا بر همین سه محور است یعنی عدم ورود به موضوعات هسته‌ای، دریافت غرامت و اعمال حاکمیت ایران بر تنگه هرمز، الان به نظر شما آمریکایی ها، چون گزینه‌های مختلف شان را جواب نگرفتند، مجبور خواهند بود که نهایتا شرایط ایران را بپذیرند؟

ظهره وند: مشکل این است که آقای ترامپ اگر قرار بود که از منافع فرضی ایالات متحده دفاع کند و روی آن متمرکز شود قاعدتا نباید وارد این جنگ می‌شد، چون رؤسای جمهور ایالات متحده هم همسو هستند از جنبه برخورد وجودی با ایران، اما هیچ دورنمایی برای هر نوع درگیری احتمالی با ایران را برای خودشان نمی‌توانستند ترسیم کنند و همین عامل بازدارنده بود، منتها بحمدالله یک آدم بی ربطی مثل ترامپ آمد و این آزمایش خطرناک را انجام داد، زمان هم به طور کامل به سرعت برعلیه ترامپ است، ترامپ الان بین رعایت منافع فرضی صهیونیست و منافع فرضی ایالات متحده کماکان دارد روی منافع صهیونیست می‌ایستد و هماهنگ با نتانیاهو است، اما همه در‌ها بسته شده هر چه دارد زمان جلو می‌رود متحدینش از او دور و دورتر می‌شوند شما در جنگ لیبی دیدید یکپارچه بالاخره سکوت کردند روسیه و چین و متحدینش در ناتو آمدند کنار آمریکا یا در حمله به عراق یا در حمله به افغانستان و حتی در اتفاقاتی که در سوریه افتاد همه ساکت بودند وزیر خارجه آلمان بعد از آن اتفاقات وحشتناک در سوریه اولین کسی بود که آمد و اقای جولانی را ملاقات کرد، تبریک گفت، ببینید تا این حد همراهی داشتند، اما این موضوع، موضوع بسیار متفاوتی است و الان هم برآورد من بعنوان یک کارشناس سیاست خارجی این است که نیمه اول بازی را سه هیچ بردیم، ما الان بحث از نیمه دوم داریم و اتفاقا مثل شطرنج داریم نگاه می‌کنیم یعنی در هر حال حرکتی که می‌کند کیش می‌شود و ما بالاخره شطرنج باز حرفه‌ای هستیم، تمام مهره هایش را از دست داده، آن توصیه‌ای که به کرات اقای مرشایمر دارد همواره مطرح می‌کند که اقای ترامپ به جای این که بخواهد لجاجت کند و در این باتلاق عمیق‌تر و عمیق‌تر فرو برود بهتر است که بپذیرد مسئولیتش را و به داخل ایالات متحده برگردد.

سوال: جو کنت هم همین را تاکید می‌کند.

ظهره وند: همه دارند این را می‌گویند، چون الان دو تا بحث است، بقای ترامپ و یا بقا و یکپارچگی محیط داخلی ایالات متحده، اگر او این روند را ادامه بدهد من فروپاشی را در ساختار‌های داخلی آمریکا می‌بینم، الان بدنه اجتماعی اساسا از ساختار جدا شده و بنابراین با این که دموکرات‌ها هم دارند تهاجمی‌تر با ترامپ برخورد می‌کنند ولی باز جایگاهی در بین افکار عمومی ندارند و برای همین می‌شود که می‌گویند نوکینگ آن تظاهرات نه به پادشاه را باز دارند در دستور کار می‌گذارند اتفاقاتی دارد می‌افتد، این همه بستگی دارد به تصمیم آنها، ما این جا داریم نگاه می‌کنیم صحنه این شطرنج را که نیمه دوم بایستی هم مهره هایمان را صیانت کنیم و امتیازاتی که به دست آوردیم را تثبیت کنیم گام بعدی این است که برویم به سمت این که این شاه بی ربط را مات کنیم، بنابراین این جا این تصمیم با آنها است مسئله‌ای که تو می‌خواهی غنی سازی نباشد و ... و ذلک تصمیم خودت است که می‌گیری، از جنبه ما دیگر هیچ بحثی وجود ندارد، حالا بحث این می‌شود که اگر قرار باشد جامعه جهانی هم همراهی کمتری نشان بدهد با ایران ما این جا سوال می‌کنیم که ما حضورمان در ان پی تی چه توجیهی دارد؟

سؤال: الان یک بحث هم مطرح می‌کنند؛ یعنی یک بحثی که مطرح می‌شود این است که می‌گویند پایان هر جنگی بالأخره با توافق و مذاکره اتفاق می‌افتد، این مذاکرات و توافقی که از آن صحبت می‌کنیم، صرفاً برای پایان تخاصم است، یعنی فرصت ۳۰ روزه هم که بعضاً می‌گویند، برای این است که پایانی برای این جنگ اتفاق بیفتد، تصویب شود که دیگر کلاً جنگ تمام شده، راجع به موضوعات هسته‌ای و ... بعداً در یک فرایند دیگری صحبت خواهد شد.

ظهره‌وند: آنها این را می‌گویند، اما نظر ما این نیست، بحث ما این است که تنگه باز بود، تو بستی، فشاری که الان روی اقتصاد جهانی ازجمله اروپا آمده؛ عاملش تو بودی، همان طور که همه به او نقد می‌کنند؛ در محیط داخلی ایالات متحده که شما فاقد راهبرد نظامی بودی و هگست می‌آید می‌گوید بله جنگ ما ایدئولوژیک است؛ این خیلی حرف سنگینی است و بعد می‌آید در دو نشستی که در کنگره داشته، ارتش را که معترض به این نحوه حرکت وزیر جنگ که هگست باشد و کابینه فشل ترامپ، عنوان می‌کند که این که از او سؤال می‌کنند اینها راهبرد نداشتند، کاملاً زدند به خاکی؟ و چنی می‌گوید ارتش دروغ می‌گوید. یعنی وقتی ارتش را شما متهم به دروغ‌گویی می‌کنی و بعد دیپلمات‌ها و سناتور‌های روبرویی آنها که بعضاً دموکرات هستند به بی‌شرافتی اتهام می‌زند، ببینید چه آشفته‌بازاری در آن‌جاست، بنابراین ایالات متحده در دو راهی فروپاشی است و جمع کردن فضاحتی که ترامپ درست کرده و قطعاً ترامپ در این صورت محاکمه خواهد شد.

سؤال: پس شما می‌فرمایید اساساً دیگر ما راجع به هسته‌ای هیچ مذاکره‌ای نه الان و نه بعداً خواهیم داشت؟

ظهره‌وند: این حکم حکومتی است، حضرت آقا در روز ملی خلیج فارس، اصلاً خلیج فارسی که ایشان معرفی کرد و دورنمای حقوق ما را آنجا ترسیم کرد، نوع دیپلماسی و نوع برخورد کاملاً روشن است، بنابراین مسأله ما این است که چرا آمده‌ای؟ راهت را بکش برو، به علاوه این که متهمی به تجاوز، غرامت بده، در حین جنگ همواره باید این ملاحظات و مطالبات خود را تکرار کنی، برای چه؟ برای تثبیت دستاوردهایت، برای این که غرب هم الان با ما همراهی می‌کند. این را هم در پرانتز بگویم، بد نیست؛ چین برای این ماه ریاست دوره‌ای مجمع شورای امنیت را به عهده گرفته، هم (سخنان) سخنگوی گروه و تیم دیپلماتیک‌شان بسیار زیبا بود، یعنی کاملاً گفت ما در این دوره‌ای که هستیم، و قطعاً آقای شی هم در سخنرانی‌اش گفته، هم در دیدار با ترامپ خواهد گفت؛ ما باید برگردانیم این فضا و وضعیت را به حقوق بین‌الملل و روابط بین‌المللی قبلی، قانون جنگل را باید پاک کنیم. ایشان مثل یک آدم لات بی‌ربط آمده عربده‌کشی می‌کند و می‌گوید باید تسلیم شوید و هر جا که خواستم همه قوانین را زیر پا گذاشته، این برای حیثیت غرب یک ضربه مهلک بوده، هنجار‌ها را زیر سؤال برده، از این زاویه است که می‌خواهم بگویم متحدین اصلی آن هم از ایالات متحده جدا و دورتر و دورتر می‌شوند، لذا آمریکا اگر می‌خواهد در یک باتلاق انزواگرایانه فرو نرود و در داخل دچار فروپاشی نشود، سریعتر بایستی این مسأله ترامپ را جمع کند.

سؤال: حالا این موضوعی که اشاره کردید، بحث‌های داخلی خود ترامپ و فشار‌هایی که بر او وارد می‌شود؛ بحث روان‌پریشی ترامپ و البته رژیم صهیونیستی آیا کلی این ماجرایی که راجع به مذاکرات و توافق در خبر‌ها و اظهارات‌شان می‌آورند و در توئیت‌ها و فضای مجازی، اینها برای فرار از این فشار نیست؟

رضایی: چرا بالأخره بنزین در آمریکا سرسام‌آور گران شده و رکورد زده، این هم عقبه و رأی دهندگانش را از طرف آنها تحت فشار گذاشته. این که مسائل انتخاباتی آنها، مسئله جام‌جهانی، هم سفرش به چین و فشاری که از طرف دموکرات‌ها وارد می‌شود و این که او یک جنگی را آغاز کرده و ده‌ها میلیارد دلار از پول رأی دهندگان آمریکایی را در این جنگ هزینه کرده، به هیچ نتیجه‌ای هم نرسیده، باخته، یعنی قرار بود بیاید بر منابع نفت ما مسلط شود، به هدفش نرسیده، قرار بود بیاید انرژی هسته‌ای ما را نابود کند؛ به آن هدف هم نرسیده، توان نظامی و هسته‌ای ما هیچ کدام آسیب ندیده و او به هیچ کدام از اهدافش در این جنگ نرسیده، الان واقعاً در یک بن‌بست سختی گرفتار شده، این که ما هم الان در مذاکره یا در ارتباطات‌مان از موضع بالا و اقتدار صحبت می‌کنیم، هم متکی به مردمی است که در کف خیابان هستند، هم متکی به واقعیت‌های میدان است. اگر کسی قرار است که جنگ ۴۰ روزه را قضاوت کند و تحلیل داشته باشد، باید آن میدان را نگاه کند؛ میدان دست چه کسی بوده؟ یک متر از خاک ما را هم نتوانست اشغال کند، علیرغم این که بار‌ها برای آن برنامه‌ریزی کرد؛ از کویت رزمایش و تمرین کردند برای گرفتن برخی جزایر ما، تا امارات و عربستان و جا‌های مختلفی اینها طراحی کردند برای حمله زمینی به کشور ما، ناکام ماندند. اما ما در روز اول این جنگ؛ تنگه هرمز را فتح کردیم و بعد از آن توانستیم تأثیر کم‌سابقه‌ای بر بازار انرژی در دنیا بگذاریم، پیرو همین جنگی که آمریکایی‌ها راه انداخته بودند. اینها واقعیت صحنه است. او الان تحت فشار است، به خاطر خودشیفتگی که دارد دنبال این است که یک پیروزی حالا چه در جنگ که نتوانست، چه در دیپلماسی، یک پنجره خروجی اصطلاحاً برای خود باز کند و خودش را به عنوان پیروز جنگ معرفی کند و کار را تمام کند. ما لزومی نمی‌بینیم که این فرصت را در اختیار او قرار دهیم. ما بعد از چهل روز جنگیدن، بعد از رشادت ملت و نیرو‌های مسلح‌مان، لزومی نمی‌بینیم جایی بخواهیم امتیازی به ترامپ بدهیم که آبروی او در جامعه داخلی آمریکا کم و زیاد نشود. الان جمهوری اسلامی ایران خود را در موقعیت برتر می‌بیند، همین که ما آماده‌ایم یعنی حرکت دیروز و واقعیت‌های نیرو‌های مسلح، همین که ما آماده‌ایم که با دشمن بجنگیم و دوباره وارد مرحله بعدی جنگ شویم، همین به نظرم یک برگ برنده ماست. این تمدید آتش‌بس برای دو هفته بود، بعد از آن ما حتی درخواست نکردیم آتش‌بس را تمدید کنند.

سؤال: حتی موضعی هم اعلام نکردیم، آتش‌بس را او اعلام کرد؟

رضایی: آنها یکطرفه آتش‌بس را تمدید کردند و تا امروز تقریباً با مقداری کم و زیاد ادامه داشته است. اصطلاحاً آتش‌بس، آتش‌بس هم نبود، به تعبیر حضرت آقا، سکوت صحنه نبرد. نه این که دلش سوخته، اگر می‌توانست ما را تار و مار کند، حتماً تا الان این کار را کرده بود، همه تلاش خود را کرد، همه گزینه‌هایش را در دو ماه اخیر علیه ما تست کرده؛ ورود زمینی، تروریست‌ها، تجزیه‌طلب‌ها، هلی‌برن در داخل و پاره‌ای از گزینه‌هایی که این سال‌ها می‌گفتند روی میز است؛ همه گزینه‌های خود را خرج کردند. الان تحت فشار قرار گرفتند و وضعیت برای آنها به مراتب سخت‌تر شده، چاره‌ای ندارند به این که یا به شرایط ما تن دهند، یا برگردند به میدان و باز هم بیشتر از گذشته شکست‌های سخت‌تری بخورند.

سؤال: با توجه به همین دستاورد‌هایی که اشاره کردید؛ این که دنیا، نه فقط ما بگوییم، ما را پیروز این نبرد می‌داند؛ این چه الزاماتی را برای ما و برای ورود به مذاکراتی که برای پایان این جنگ در نظر گرفته می‌شود خواهد داشت؟

رضایی: خیلی موضوع؛ مهم است، آن کسی که قرار است که برود احیاناً مذاکره‌ای انجام دهد، باید بداند که ما در موضع پیروز و برنده هستیم و دشمن در موضع بازنده است، بر همین مبنا هم، خواسته‌های حداکثری ما را در این مذاکرات احتمالی با واسطه یا بی‌واسطه مطرح کند، همان‌چه که بار‌ها هم گفته شده؛ یکی این است که بالأخره امنیت در همه ساحات مقاومت باید برقرار شود. ما صرفاً این جنگ را توانستیم منطقه‌ای کنیم و جبهه مقاومت در این جنگ به کمک ما آمد، الان هم به نظرم شرط مردانگی است که در کنار جبهه مقاومت بایستیم و از حقوق آنها هم در مذاکرات احتمالی دفاع کنیم. غرامتی که دشمن باید بپردازد؛ اگر او بازنده است، که بازنده هم هست؛ باید الان به ملت ما غرامت بپردازد و جبران خسارت کند در نتیجه این جنگ، باید حق و حقوق ما را چه در زمینه هسته‌ای، در بقیه حوزه‌ها به رسمیت بشناسد، باید تحریم‌های ظالمانه‌ای را که بر علیه کشور ما وضع کرده  لغو کند. تأکید می‌کنم که در این زمینه لغو کند. الان زمان این است که ما با دشمن تسویه حساب کنیم، دشمن آن‌چه را که در میدان نتوانسته به آن دست پیدا کند، حتماً نباید در دیپلماسی هم به آن دسترسی پیدا کند و بالعکس؛ ما همان‌طور که در میدان توانستیم به دشمن ضربه بزنیم و او را به عقب برگردانیم و او را در داخل کشورش دچار بحران کنیم، در میدان دیپلماسی هم باید آن را به عقب ببریم و امتیاز‌های لازم را از او بگیریم. ما الان در زمان و فرصت تاریخی هستیم که خیلی مهم است این را درک کنیم که الان او بیشتر از ما و خیلی بیشتر از ما به مذاکره و توافق نیازمند است، ما با توافق مشکلی نداریم، اما این توافق باید توافقی باشد به نفع جمهوری اسلامی ایران، توافق عزتمندانه‌ای باشد که منافع ما را در آن تأمین کند.

سؤال: این مقطع تاریخی که شما می‌گویید، هیچ وقت این قدر شرایط فراهم نبوده که امتیاز اصلاً ندهیم و فقط امتیاز بگیریم؛ ما در دو مرحله‌ای که به ما حمله شد، داشتیم مذاکره می‌کردیم که به ما حمله شد، مذاکرات احتمالی که اتفاق خواهد افتاد برای پایان این جنگ، به نظر شما چه اتفاقی باید بیفتد که دیگر حمله‌ای صورت نگیرد؟ یعنی این را تضمین کند که حمله‌ای نخواهد شد؟

ظهره‌وند: تضمینش همین وضعیتی است که نیرو‌های دفاعی ما و مردم در صحنه دارند. برآورد، تحلیل و برداشت من از فرمایش امام شهیدمان که فرمودند مردم مبعوث شده‌اند؛ نماد این بعثت را در این تعریف می‌توانیم داشته باشیم که این بعثت منجر به چه خواهد شد؟ ایران در یک شکل جدیدی از موقعیت منطقه‌ای و جهانی قرار بگیرد و بشود ضلع چهارم؛ آن قدرت چهارمی که می‌گویند به عنوان ابرقدرت، در این نقطه است، چون همواره آقا به همین موضوع می‌اندیشیدند و روی آن تأکید داشتند. اگر قدرت هستیم و امروز قدرت تعیین کننده که چین و روسیه اذعان می‌کنند، سه روز اول سکوت کردند، گفتند شاید با طرح زدن صدر، کار تمام شود، الان ماندند ماجرا چیست؟ چیستی ماجرا الان برای آنها مهم است؛ بنابراین ما اگر از این زاویه نگاه کنیم، حالا دیپلماسی که عرض می‌کنم در متن و کنار میدان است باید در شکل‌دهی به آن نظم پساآمریکایی نقش ایفا کند، اصلاً ما این بحث‌ها را نداریم. بحثی که ما داریم؛ امروز ما یک قدرت هستیم، مسئولیت‌های جهانی داریم؛ بنابراین ما هستیم که بایستی امنیت منطقه را دیگر نگذاریم که مورد سوء استفاده آمریکا و اسرائیل قرار بگیرد که کشور‌های عرب منطقه هم دیدند که این همه هزینه‌هایی که متحمل شدند فرجامش چه بود؟ یک فرد بی‌مسئولیت مثل ترامپ که می‌آید و منطقه را به این وضعیت در می‌آورد. ما اگر خودمان را قدرت دیدیم و ببینیم که همین الان هم هست، ما بایستی برای آن ظرفیت‌هایی که الان داریم و می‌خواهیم در مهندسی منطقه در شرایط نظم جدید درون‌زا در حوزه خلیج فارس و بعد غرب آسیا و کلاً جهان ایفا کنیم، روی این بایستیم، نه این که آن بحث‌های گذشته‌ای که می‌شد مذاکره، جنگ و بعد مسأله دوباره آتش‌بس، ما اصلاً آتش‌بسی نداریم، می‌رویم به آن نقطه و آمریکایی‌ها حالا در دو راهی هستند؛ یا این واقعیت ایران را تمکین می‌کنند و می‌پذیرند به عنوان یک قدرت نوظهور، قطعاً ما با آنها کار خواهیم داشت، آنها هم با ما کار دارند، می‌توانیم در خیلی از مباحث باهم همکاری داشته باشیم، مال شرایط بعد است، دیگر تک‌قطبی نیست و یا این که در این باتلاق آمریکا با رژیم صهیونیستی باهم فرو خواهند رفت که باز این‌جا چهار قطبی نخواهیم داشت؛ سه قطبی خواهیم بود.