پخش زنده
امروز: -
دبیر انجمن زغالسنگ ایران، گفت: اختلاف سهبرابری قیمت زغالسنگ داخلی و وارداتی، بههمراه تأخیر در اعلام نرخهای جدید و کمبود ارز برای واردات تجهیزات، زنگ خطر تازهای را برای صنعت زغالسنگ کشور به صدا درآورده است.

به گزارش تحریریه معدن خبرگزاری صداو سیما، دبیر انجمن زغالسنگ ایران، نسبت به ادامه روند فعلی در قیمتگذاری و نوسازی هشدار داد و گفت:گرچه تولید زغالسنگ طی ماههای اخیر بدون اختلال ادامه یافته، اما مجموعهای از چالشهای عمیق و مزمن این صنعت را در آستانه بحران قرار داده است.
صمدی با بیان اینکه تولید زغالسنگ بر مبنای برنامهریزی بلندمدت انجام میشود و نیروی انسانی و فعالیت معادن در شرایط پایداری قرار دارد، افزود: در کوتاهمدت اختلالی در تولید رخ نداده است، اما ادامه سیاستهای فعلی میتواند معادن را تا مرز توقف تولید پیش ببرد.
به گفته دبیر انجمن زغالسنگ، اصلیترین چالش این صنعت، قیمتگذاری شبهدستوری و فاصله چشمگیر میان قیمت داخلی و جهانی است.
وی توضیح داد: در سال ۱۴۰۳ هر تن زغالسنگ وارداتی حدود ۲۲ میلیون تومان قیمت دارد، در حالیکه زغالسنگ داخلی تنها با نرخ ۷ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان عرضه میشود. این اختلاف باعث شده بسیاری از معادن توجیه اقتصادی خود را از دست بدهند و توسعه یا ایجاد معادن جدید عملاً غیراقتصادی شود.
صمدی در ادامه افزود: شاخص قیمت زغالسنگ طی یک دهه اخیر بر پایه قیمت شمش فولاد خوزستان تعیین شده؛ اما با توقف تولید این مجموعه در فروردینماه، تعیین نرخ زغالسنگ نیز به تأخیر افتاده و معاملات را با مشکل مواجه کرده است.
دبیر انجمن زغالسنگ تأکید کرد که هنوز نرخ فروش برای سال جدید اعلام نشده است، در حالیکه در سالهای گذشته تعیین نرخ فروردین در همان ماه انجام میشد.
وی با اشاره به فرسودگی شدید تجهیزات و ماشینآلات گفت: فناوری استخراج زغالسنگ در ایران قدیمی است و برای افزایش بهرهوری و کاهش هزینهها نیازمند نوسازی جدی هستیم. درحالیکه ایران سالانه حدود ۴ میلیون تن زغالسنگ خام استخراج میکند، ترکیه با شرایط مشابه نزدیک به ۹۰ میلیون تن تولید دارد.
صمدی افزود: تخصیص ارز برای واردات محدود ماشینآلات نیز با دشواری روبهروست، زیرا صنعت زغالسنگ فاقد صادرات است و از این منظر دسترسی ارزی سختتر شده است.
دبیر انجمن زغالسنگ، ارتقای سطح ایمنی معادن را نیز وابسته به توسعه فناوری دانست و گفت: «هر تحول در ایمنی، نیازمند تغییر در شیوه استخراج و ماشینآلات است. تجهیزات ایمنی عمدتاً وارداتیاند و با وضعیت فعلی ارز، تأمین آنها دشوار شده است. ازاینرو سطح ایمنی معادن در همان سطح فناوری فعلی باقی مانده و رشد نکرده است.»
صمدی در پایان درباره وضعیت معادن کوچکمقیاس گفت: این معادن با هزینه پایینتر فعالیت دارند، اما به دلیل وابستگی به تجهیزات وارداتی، مشکلات مشابهی دارند. اگر اصلاح قیمتی انجام شود، میتوانند توسعه پیدا کنند؛ اما در شرایط غیراقتصادی فعلی، این واحدها ناچار به کاهش یا توقف تولید خواهند شد.
وی خاطرنشان کرد که حدود ۹۰ درصد تولید زغالسنگ کشور توسط معادن بزرگ و متوسط انجام میشود و هرگونه اختلال در این واحدها، تبعات جدی برای کل زنجیره فولاد خواهد داشت.