یک یادآوری به مناسبت روز جهانی زمین

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما شینا انصاری، در این یادداشت راجع به پیامد‌های مخرب بهره‌گیری نادرست از علم و گسترش رویکرد‌های نظامی هشدار داد و حفظ زمین سالم را پیش‌شرط توسعه پایدار و سلامت جامعه دانست.

خانم انصاری در این یادداشت نوشت نام‌گذاری روز جهانی زمین در دهه ۱۹۷۰، توجه به سیاره زمین، آنچه برای زندگی ما ارزانی داشته و خطرهایی است که فعالیت‌های انسانی برای مواهب زمین و در نهایت زیست انسان‌ها و سایر موجودات زنده به‌وجود‌آورده‌اند؛ و باز، پدیدآورندگان این رویداد و بسیاری دغدغه‌مندان محیط زیست همواره بر این موضوع تأکید داشته‌اند که به مدد ابزار علم و دانش، با نوآوری و خلاقیت باید تلاش کنیم تا در عین ایجاد شرایط بهتر و راحت‌تر برای انسان‌ها، پایداری مواهب زمین را به‌خطر نیندازیم.

این‌چنین بود که در نیم‌قرن گذشته، ابداعات فراوان دوستدار محیط زیست همچون انرژی‌های پاک، کشاورزی پربازده، ابزار‌های رایانه‌ای و بی‌شمار خدمات و وسایل جدید به‌وجود آمدند تا موجبات رفاه و آسایش انسان را فراهم کنند. اگرچه همین راه نیز با برخی تأثیرات ناخوشایند برای محیط زیست و زمین همراه بود، دستکم شاخه‌هایی از علم به سویی رفت تا با نوآوری، شرایطی بهتر را برای انسان رقم بزند و به اصلاح رویکرد‌های گذشته بپردازد.

اما در عین حال و شوربختانه، شاخه‌هایی دیگر از علم راهی متفاوت را برگزید؛ راهی که سایه سنگین تبعات آن بر سر نوآوری‌های مفید دیگر بود. ساخت سلاح‌ها و ابزار‌های نظامی پیچیده با هدف تسلط بر جوامع دیگر، راهی بود که برخی شاخه‌های دیگر علم رفتند و تخریب‌ها و مصایب فراوانی را برای جوامع بشری به‌وجود آوردند. حالا در این روزگار کار به جایی رسیده که در برخی کشور‌ها پیشرفته‌ترین و نوآورانه‌ترین دستاورد‌های علمی، ابتدا در بخش نظامی و در خدمت کشتار و تخریب به‌کار گرفته می‌شوند و پس از آن راه به کاربرد‌های انسان‌دوستانه می‌یابند.

زمینی که بستر زندگی و پیشرفت انسان است، حالا پر از سلاح‌هایی است که با فشار یک دکمه قادرند هزاران زندگی را نابود کنند. بدتر آنکه زورمندان این روز‌های جهان، به این اقدام مخرب و نابودگر خود، لقب آزادی‌بخش و انسان‌دوستانه نیز می‌دهند!

برای روز جهانی زمین و روز زمین پاک امسال، یادآوری فلسفه نام‌گذاری این روز بهتر از حرف‌های تکراری گذشته به‌نظر می‌رسد؛ یادآوری اینکه زمین و موهباتش، مهمترین و بی‌بدیل‌ترین زیرساخت حیاتی است که زندگی انسان و توسعه و پیشرفتش در گرو حفظ همین زیرساخت است؛ یادآوری اینکه علم و دانش، ابزار‌های توسعه و رفاه انسان و حفظ زیرساخت حیات هستند و نباید به ضد خود تبدیل شوند؛ و یادآوری اینکه انسان سالم جامعه سالم را می‌سازد و بستر این سلامتی، زمین سالم است. زمین عاری از سلاح و جنگ.