مدیریت در «مِه و غبار» تنگه هرمز با تقسیم تصمیمات به فوری و مُعَلّق

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ مهدی حمزه‌پور با تأکید بر اینکه در مهندسی سنتی به دنبال بهینه‌سازی هستیم، اما در مسائل اجتماعی و راهبردی با غول‌هایی به نام ابهام و تردید رو‌به‌رو هستیم، اظهار داشت: «رویکرد گزینه‌های استراتژیک به ما یاد می‌دهد چطور در میانِ مه و غُبار، هوشمندانه گام برداریم.»

دانشیار گروه علوم تصمیم و سیستم‌های پیچیده دانشکده مدیریت دانشگاه امام صادق (ع) گفت: در مسئله طراحی رژیم حقوقی و تعرفه‌ای جدید برای تردّد کشتی‌ها از تنگه هرمز، سه حوزه تصمیم داریم: میزان تعرفه، نحوه بازرسی، و نحوه برخورد با کشور‌های متخاصم.»

مدیر اندیشکده فناوری نرم افزود:در سطح حاکمیتی همان مسئله تنگه هرمز، بزرگترین تردید واکنش حقوقی سازمان بین‌المللی دریانوردی است که برای آن اعزام یک تیم حقوقی به ژنو برای رایزنی غیررسمی طی ۱۰ روز تعریف می‌شود.

وی تاکید کرد: برای مدیریت درست تنگه بهتر است به جای به جای یکبار تصمیم گرفتن، تصمیم را به بخش‌های قابل مدیریت تقسیم کنیم و برای بخش‌های مبهم، "زمان" بخریم تا با داده و اطلاعات جدید عمل کنیم.»

حمزه‌پور در پایان گفت: « در مدیریت تنگه هرمز یک اصل وجود دارد و آن اینکه تردید را بپذیر، و برای بخش‌هایی که امروز مبهم هستند، از امروز برنامه فردا را بریز. این همان مدیریت در مِه است.»