نیروی انسانی و زیر ساخت گرانقیمت دو چالش حوزه کوانتوم

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، وحید جان‌نثاری در نشست خبری امروز که در معاونت علمی برگزار شد، گفت: فناوری کوانتومی یک جریان جهانی است و برای بهره‌برداری از آن باید تعداد متخصصان را افزایش دهیم؛ هم فیزیکدانان و هم مهندسین از رشته‌های مختلف نقش تعیین‌کننده‌ای دارند.

وی افزود: در ایران دلایل متعددی برای کمبود نیروی انسانی وجود دارد، اما ارتباط با جامعه علمی جهانی و توانایی جذب و به‌کارگیری این نیرو‌ها شاخص قدرت کشور است.

جان‌نثاری یکی از موانع اصلی این حوزه را ناشناخته بودن آن دانست و ادامه داد: بنابراین از پارسال فراخوانی را برای آموزش و تدریس در این حوزه اعلام و برنامه‌ریزی آموزشی را آغاز کردیم و در پی آن ۱۶ طرح درس برگزیده شد و برای اجرا به حدود ۱۲ دانشگاه معرفی شد تا یک بسته آموزشی کامل که نیاز‌های پایه و تخصصی را پوشش می‌دهد، پیاده شود.

سرپرست ستاد کوانتوم گفت: این بسته آموزشی مجموعه‌ای از نیازمندی‌های آموزشی برای یادگیری کوانتوم را فراهم می‌کند و محتوای آن به‌تدریج منتشر خواهد شد.

به گفته وی فناوری کوانتومی سه شاخه اصلی دارد که شامل محاسبات کوانتومی، ارتباطات کوانتومی و شبیه سازی است که وضعیت و مسیر توسعه در هر یک متفاوت است.

جان‌نثاری گفت: بعد نظری در این حوزه بسیار مهم است و ایران از حدود سال ۲۰۰۰ فعالیت‌های نظری خود را آغاز کرده و در انتشار مقالات در سطح قابل قبولی قرار دارد. در مقابل، بخش تجربی نیازمند زیرساخت‌های پرهزینه و سرمایه‌گذاری کلان است که تأمین آن یک چالش جدی است.

وی خاطرنشان کرد: بر اساس به‌روزرسانی‌ها، سرمایه‌گذاری دولتی در سطح جهانی در این حوزه به رقمی بالغ بر چند ده میلیارد دلار رسیده و بخش خصوصی بزرگ نیز مبالغ قابل توجهی سرمایه‌گذاری کرده است.

جان نثاری اضافه کرد: با توجه به محدودیت منابع، سیاست ما تمرکز حمایت‌ها بر دانشگاه‌ها و مراکزی است که ظرفیت بالفعل شدن و تبدیل پژوهش به محصول را دارند.

وی اظهار کرد: علاوه بر آموزش، برنامه‌ریزی برای تقویت زیرساخت‌ها و ایجاد شبکه همکاری بین دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی در دستور کار قرار دارد.

جان نثاری افزود: تولید محتوای آموزشی، برگزاری دوره‌ها و انتشار مصاحبه‌ها و مواد آموزشی کوتاه به ترویج فهم عمومی از این حوزه کمک خواهد کرد.

جان‌نثاری گفت: هدف نهایی ما تربیت نیروی انسانی توانمند، آماده‌سازی زیرساخت‌های لازم و تسهیل فرایند تجاری‌سازی است تا شرکت‌های دانش‌بنیان از ظرفیت‌های کوانتومی بهره‌مند شوند.

وی افزود: این روند نیازمند هماهنگی میان وزارتخانه‌ها، دانشگاه‌ها و بخش خصوصی است تا منابع محدود به شکل هدفمند و اثربخش تخصیص یابد.